Wścieklizna jest śmiertelną wirusową chorobą zakaźną dotykającą zarówno zwierzęta domowe, dzikie jak i ludzi. Okres inkubacji choroby wynosi od kilku dni do kilku miesięcy. Wścieklizna to śmiertelna choroba odzwierzęca o ostrym przebiegu, w przebiegu której rozwija się zapalenie mózgu. Zakażenie następuje poprzez kontakt ze śliną zakażonego w przypadku pogryzień lub zadrapań ( uszkodzona skóra lub błona śluzowa). Prawie wszystkie przypadki wścieklizny u ludzi są następstwem pogryzienia przez zarażone wścieklizną zwierzęta.
Według szacunków WHO rocznie z powodu wścieklizny umiera na świecie 30 000–70 000 ludzi.

Objawy:
ludzie – uczucie niepokoju, pobudzenie, bóle głowy, gorączka, złe samopoczucie oraz zaburzenia czucia w miejscu wniknięcia wirusa (np. rany kąsanej). Następnie pojawiają się objawy zapalenia mózgu: zaburzenia świadomości (nadpobudliwość, omamy, zmiany zachowania, zaburzenia rytmu snu i czuwania). Mogą także występować napady drgawek, duszności i porażenia kończyn.
psy – niepokój, nadmierna pobudliwość, włóczęgostwo, spożywanie niejadalnych przedmiotów, wzmożony popęd płciowy, agresja, ochrypłe szczekanie, ślinotok, opadanie żuchwy z wypadaniem języka, zez, niedowłady kończyn i inne porażenia;
koty – odnotowuje się podobne objawy jak u psów, przy czym zwierzęta chowają się, uciekają, nieustannie miauczą, zachowują się agresywnie, a śmierć poprzedzona jest zwykle porażeniem kończyn;
zwierzęta dzikie – głównym objawem jest utrata wrodzonego lęku. Występuje także agresja przejawiająca się atakami na zwierzęta domowe, gospodarskie i ludzi. Dodatkowo, u nietoperzy obserwuje się utratę zdolności lotu, nadpobudliwość na dotyk i dźwięk, przewracanie się na grzbiet i aktywność dzienną niespotykaną u zdrowych osobników.

W przypadku objawów nasuwających podejrzenie wścieklizny bądź też znalezienia martwego zwierzęcia (np. lis, nietoperz) sprawę należy zgłosić do właściwego miejscowo powiatowego lekarza weterynarii